WILLEM ELSSCHOT
Auteur: Frans Smits
Volledige titel:  Willem Elsschot. Zijn leven/zijn werk en zijn betekenis als prozaschrijver en dichter. Geïllustreerd met photo's en facsimilé's van handschriften, benevens een aanhangsel als proeve van omwerking van waarheid tot verdichting en een bibliographie van en over het werk van de schrijver
Serie: nummer drie in de serie documenten
Uitgever: Brussel, U.M. A. Manteau N.V. - Rotterdam, Nijgh en Van Ditmar N.V,
Bindwijze: Origineel omslag met flappen
Aantal Pagina's: 195+1; (14) pagina's facsimilé's en foto's.
Afmetingen: Ca. 25 x 16,5 cm.
Druk: eerste druk,
Jaar: 1942
 
Boek in zeer goede staat (zie foto’s).
 
Gesigneerd: A De Ridder
 
Gesigneerde boeken door Willem Elsschot of met zijn echte naam Alfons De Ridder zijn (zeer) zeldzaam en gezocht door verzamelaars. De schrijver heeft zijn status als meester van de 20ste -eeuwse literatuur, zijn vroege werken (en eerste drukken) verschenen slechts in beperkte oplagen. De Ridder/Elsschot signeerde weinig, vooral voor familie of binnen de vriendenkring. Een gesigneerde eerste druk is een waardevol verzamelobject voor de liefhebber van Elsschotmaar onleesbaar
 
INHOUD:
Een levensbeeld
De prozaschrijver
Eerste werken (villa des Roses, Een Ontgoocheling, De Verlossing)
Boorman en zijn zakenwereld (Lijmen, Het Been, Het Tankschip)
Laarmans en zijn familieleven (Tsjip, de leeuwentemmer, Pensioen
De dichter: Verzen van vroeger
Besluit
Aanhangsel
Bibliographie
Illustraties
Willem Elsschot, pseudoniem van Alfons De Ridder (Geboren op 7 mei 1882 in Antwerpen, overleden op 31 mei 1960 in Antwerpen), was een van de bekendste en belangrijkste Vlaamse auteurs uit de 20ste eeuw.  Hij was de zoon van een bakkersgezin.
Hij studeerde in Antwerpen aan de Antwerpse gemeenteschool in de Van Maerlantstraat, het Koninklijk Atheneum van Antwerpen en het Hoger Handelsgesticht/Institut Supérieur de Commerce de l'État, later Rijkshandelshogeschool, alwaar hij in 1904 het diploma licentiaat in de handelswetenschappen behaalde. Hij maakte zijn studies aan het atheneum niet af omdat hij van school werd gestuurd. Op het atheneum kreeg hij les van Pol de Mont en ontdekte hij zijn liefde voor de literatuur. In zijn jeugd bezocht de kleine Alfons de Ridder tijdens de zomervakanties vaak zijn oom in het landelijke Blauberg. Hij ging er graag wandelen in het gebied 'Helschot', tussen Blauberg en Veerle, en ontleende later zijn schrijversnaam aan deze plaats.
 
Hij werkte op verschillende kantoren, aanvankelijk in Parijs (1907), Rotterdam (1908-1910) en Schiedam.  In de laatste stad was hij handelscorrespondent op het kantoor van de Werf Gusto, dat model zou staan voor de General Marine and Shipbuilding Company in Kaas. Een oudere collega bij Gusto, mejuffrouw Van der Tak, stimuleerde hem de kleurrijke verhalen die hij vertelde, op papier te zetten. Via Brussel kwam Alfons De Ridder vanaf 1914 in Antwerpen terecht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij secretaris van het Nationaal Comité voor Hulp en Voeding in Antwerpen.
 
Na de oorlog stichtte hij zijn eigen reclamebureau, dat hij tot aan zijn overlijden bleef besturen. In die rol schreef hij onder andere een tekst met de titel "Lofzang op de mostaard" (eet mosterd van Tierenteyn Ferdinand / veruit de bekwaamste fabrikant/ van ons beminde Belgenland). Hij was gespecialiseerd in gedenkboeken van bedrijven en winkeliersverenigingen. Ook gaf hij vijfmaal de Almanak der Kroostrijke Gezinnen uit. In 1930 wist hij een koninklijke aanbeveling te verkrijgen voor een ruimschoots van advertenties voorzien gedenkboek ter gelegenheid van 100 jaar onafhankelijkheid van België. Verder verzorgde hij jarenlang reclame-uitingen op de zijwanden van kiosken op honderden spoorwegstations in België. Van 1942 tot 1960 was hij de advertentieacquisiteur van Snoecks.
Elsschot hield niet van de reclamewereld. Vlak voor zijn dood in 1960 formuleerde hij het als volgt: "Niet alleen walg ik van de reclame, maar ook van de commercie in het algemeen. En ik heb Lijmen geschreven omdat ik er op een of andere manier van af moest komen. Ik moest wel reclamebedrijven, want van mijn pen heb ik nooit kunnen leven.” Elsschot liet in de duinen van Sint-Idesbald (Koksijde) zijn villa Kerkepanne bouwen en vond daar zijn tweede thuis. Daarover schreef hij onder meer in Tsjip.
 
Met de huwelijkstrouw nam Elsschot het niet zo nauw, zo had hij tussen 1946 en 1951 een relatie met de dichteres Liane Bruylants. Volgens haar had hij nog een andere relatie met een onbekende vrouw.
 
Willem Elsschot overleed op 78-jarige leeftijd, vermoedelijk aan een hartinfarct, in Antwerpen. Zijn vrouw Fine overleed de dag daarop. Elsschot werd gecremeerd en zijn as werd samen met het lichaam van zijn echtgenote begraven op het Schoonselhof. Postuum werd hem de Staatsprijs voor de literatuur toegekend. In 2005 eindigde hij op nr. 49 in de Vlaamse versie van de verkiezing van De Grootste Belg.
 
Hij had al op school belangstelling voor literatuur en behoorde in 1901 tot de jongerengroep rond het anarchistische blad Alvoorder. Vanaf 1912 werkte De Ridder voor het tijdschrift La Revue Continentale Illustrée: industrie, finance, commerce, éducation, van zijn vriend Jules Valenpint, die model stond voor het personage Boorman in de roman Lijmen/Het been, waarin La Revue Continentale is omgedoopt in "Algemeen Wereldtijdschrift voor Financiën, Handel, Nijverheid, Kunsten en Wetenschappen". Het echte tijdschrift ging tijdens de Eerste Wereldoorlog wegens de economische omstandigheden op de fles.
 
Zijn bekendste literaire werken zijn:
Villa des Roses (1913): Zijn debuutroman, gebaseerd op zijn verblijf in een pension in Parijs.
Lijmen (1924) en Het Been (1938): Dubbelroman waarin de personages Frans Laarmans en de cynische zakenman Boorman de reclamewereld induiken.
Kaas (1933): Een tragikomische klassieker waarin klerk Frans Laarmans probeert carrière te maken als groothandelaar in Edammer kazen.
Tjip (1934): boek over zijn kleinzoon Jan Maniewski.
Het dwaallicht (1946): Zijn laatste novelle, over een melancholische zoektocht door nachtelijk Antwerpen.
Het huwelijk (1910): Zijn bekendste en veelgeciteerde gedicht over de sleur en ontsnappingsdrang binnen het huwelijk.
 
Zijn werk kenmerkt zich door een sobere, onopgesmukte stijl met veel ironie, cynisme en melancholie. Hij schreef vaak binnen de stroming van de Nieuwe Zakelijkheid.  Het oeuvre van Elsschot is compact, maar kwalitatief zeer hoogstaand.